Składki na ubezpieczenia społeczne za pracowników młodocianych
grudzień 2010 r., styczeń i luty 2011 r.
|
Podstawa wymiaru składki |
Rodzaj ubezpieczenia |
Finansowane przez płatnika |
Finansowane przez ubezpieczonego |
|
128,12 (I rok nauki) |
emerytalne rentowe chorobowe wypadkowe |
12,50 5,77 ------ x* |
12,50 1,92 3,14 -------- |
|
160,15 (II rok nauki) |
emerytalne rentowe chorobowe wypadkowe |
15,63 7,21 ------ x* |
15,63 2,40 3,92 ------ |
|
192,18 (III rok nauki) |
emerytalne rentowe chorobowe wypadkowe |
18,76 8,65 ------- x* |
18,76 2,88 4,71 ------ |
-
Stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe ustalana jest zgodnie z rozporządzeniem MPiPS z dnia 29 listopada 2002 r.
Wynagrodzenie chorobowe/zasiłek chorobowy
Prawo do wynagrodzenia chorobowego pracownik młodociany nabywa po upływie 30 dni nieprzerwanego okresu zatrudnienia, do którego wlicza się poprzednie okresy zatrudnienia, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni. Okres ten nie dotyczy młodocianego, jeśli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy.
Za każdy dzień niezdolności do pracy młodocianemu przysługuje świadczenie w wysokości 1/30 podstawy wymiaru ustalanej na zasadach obowiązujących pracowników.
Pensja z dwunastu miesięcy jako podstawa
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pracowników młodocianych oblicza się w oparciu o przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc,w którym powstała niezdolność do pracy. Przez wynagrodzenie należy rozumieć przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe,po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne,rentowe i chorobowe, finansowanych ze środków pracownika. Bierze się pod uwagę wynagrodzenie należne i wypłacone za dany okres,a nie w danym okresie. Nie ma znaczenia, czy pensja za brany pod uwagę miesiąc do ustalenia podstawy chorobowego,została wypłacona w tym samym miesiącu czy w następnych.
Niezdolność do pracy przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego
Jeśli ubezpieczonemu przysługuje prawo do świadczenia chorobowego;podstawę jego wymiaru stanowi wówczas wynagrodzenie,jakie by otrzymał, gdyby pracował pełny miesiąc kalendarzowy.
Podstawa wynagrodzenia w zależności od sposobu wynagradzania:
-
stałe wynagrodzenie określone w umowie o pracę,
-
przy zmiennym wynagrodzeniu,uzyskane wynagrodzenie za przepracowane dni robocze należy podzielić przez liczbę dni przepracowanych i pomnożyć przez liczę dni,które pracownik w danym miesiącu miał obowiązek przepracować,
-
jeśli pracownik otrzymujący pensję zmienną i nie osiągnął żadnego wynagrodzenia, podstawę wymiaru stanowi kwota zmiennych składników wynagrodzenia w przeciętnej miesięcznej wysokości,wypłaconej za miesiąc,w którym powstała niezdolność do pracy,pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy u pracodawcy,u którego przysługuje zasiłek chorobowy.
Staż pracy krótszy niż 12 miesięcy a podstawa wymiaru świadczenia
Wówczas podstawę świadczenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe zatrudnienia. Jeśli stosunek pracy został zawarty od pierwszego roboczego dnia miesiąca(pierwsze dni miesiąca były wolne od pracy),to miesiąc ten należy traktować jako pełny.
Pracownik nie przepracował części miesiąca z przyczyn usprawiedliwionych
Przy ustalaniu podstawy wymiaru wyłącza się miesiące,w których ubezpieczony przepracował mniej niż połowę obowiązującego go w danym miesiącu czasu pracy. W pozostałym przypadku jeśli pracownik nie osiągnął pełnego wynagrodzenia w wyniku nieprzepracowania części miesiąca z przyczyn usprawiedliwionych należy dokonać waloryzacji. Przy stałym wynagrodzeniu, będzie to kwota brutto z umowy o pracę. Przy wynagrodzeniu zmiennym waloryzacji należy dokonać w oparciu o wzór: Przychód/ilość dni przepracowanych x ilość dni pracy w danym miesiącu.
Dni urlopu wypoczynkowego oraz inne dni nieobecności w pracy,za które ubezpieczony zachowuje prawo do wynagrodzenia,traktuje się na równo z dniami,w których świadczył pracę.
Podstawa minimalna
Podstawa wymiaru świadczeń chorobowych pracowników młodocianych może być niższa od kwoty najniższej podstawy obowiązującej pracowników. Do tej grupy pracowników nie stosuje się art. 45 ustawy zasiłkowej(Podstawa wymiaru świadczenia z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia.; w pierwszym roku pracy podstawa nie może być niższa od 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia.)
Niezmieniona podstawa wymiaru
Jeżeli pomiędzy kolejnymi zwolnieniami chorobowymi pracownika nie minął okres minimum 3 pełnych przepracowanych miesięcy, ma zastosowanie podstawa wymiaru wyliczona przy poprzednim zwolnieniu.
Dokumentacja
Młodociany pracownik ma obowiązek dostarczyć pracodawcy zaświadczenie w ciągu 7 dni. Jeśli zwolnienie trwa dłużej niż 33 dni,to pracodawca składa do ZUS oryginał świadectwa lekarskiego i zaświadczenie płatnika składek – druk ZUS Z-3. Płatnik składek sporządza również raport ZUS RSA. Raport ZUS RSA informuje o okresie przerwy w opłacaniu składek oraz wypłaconych świadczeniach. Podaje się wypłaconą kwotę oraz kod świadczenia : 331 – wynagrodzenie chorobowe wypłacone przez pracodawcę do 33 dni choroby,313 – zasiłek chorobowy wypłacony przez ZUS od 34 dnia choroby.
Przykład
Pracownik młodociany (I rok nauki) chorował w dniach 05.10.2010 - 08.10.2010.
Wyliczenia:
127,91 x 13,71%=17,54(uwzględnione tylko wynagrodzenie za pierwszy miesiąc pracy - wrzesień 2010 r)
(127,91 – 17,54)/30 x 4 x 80% = 11,77 - wynagrodzenie za czas choroby
Przykład
W praktyce za uczniów odprowadza się najczęściej minimalne składki, a zatem przysługują im najniższe świadczenia. Składki powinny być odprowadzane od całego wynagrodzenia pracowników młodocianych, które otrzymują za wykonywaną pracę.
Uczennica III klasy szkoły zawodowej jest zatrudniona od września 2009 r. w salonie fryzjerskim, w ramach nauki zawodu. Jej miesięczne wynagrodzenie w r. 2009 wynosiło 200 zł, a w roku 2010 – 250 zł. W listopadzie 2010 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Ma prawo do wynagrodzenia chorobowego. Podstawę wymiaru świadczenia chorobowego stanowi średnie miesięczne wynagrodzenie za miesiące od listopada 2009 r. do października 2010 r.
Wyliczenia
(2 x 200 + 10 x 250)/12 mies. = 241,67 241,67 x 13,71% = 33,13
(241,67 – 33,13) = 208,54 – podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego
208,54/30 x 5 dni x 80% = 27,81 – wynagrodzenie chorobowe


