Zasada ustalania współczynnika
Aby ustalić jego wysokość, należy od liczby dni w danym roku kalendarzowym odjąć łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy i tak otrzymany wynik podzielić przez 12.
W przypadku pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy, wartość współczynnika ustalonego w powyższy sposób należy obniżyć proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy zatrudnionego.
Współczynnik urlopowy 2011
Nastąpiły zmiany:
-
zmiana ustawy o dniach wolnych od pracy, dodatkowym dniem wolnym od pracy jest św. Trzech Króli.
-
nowe zasady obliczania wymiaru czasu pracy.
Powyższe zmiany spowodowały, że w różnych zakładach - może w 2011 roku obowiązywać inny współczynnik urlopowy.
W większości zakładów dniem wolnym od pracy jest sobota. Współczynnik urlopowy w 2011 roku w przypadku pracownika zatrudnionego na pełen etat wyniesie 21.
365 - (52 niedziele + 8 dni świątecznych przypadających od poniedziałku do piątku + 53 wolne soboty, łącznie z sobotą przypadającą 1 stycznia, będącą jednocześnie świętem) = 252 dni ; 252dni : 12 = 21.
Dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy, współczynnik urlopowy wynosi:
½ etatu – 10,5; ¾ etatu - 15,75;1/4 etatu – 5,25; 1/3 etatu – 7,00.
Jeśli pracodawca wyznaczy dzień wolny w innym dniu tygodnia niż sobota, współczynnik urlopowy może ulec zmianie. Na jego wartość dodatkowo będzie miało wpływ, czy w tym dniu przypada święto.
Zastosowanie współczynnika
Pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w całości lub w części urlop wypoczynkowy wyłącznie w razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy.
Miesięczne wynagrodzenie pracownika dzieli się przez współczynnik urlopowy, a następnie przez dobową liczbę godzin pracy obowiązującą pracownika. Otrzymaną kwotę ekwiwalentu przypadającą na jedną godzinę, należy pomnożyć przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego.
