W okresie ciąży podwyższona jest wysokość wynagrodzenia (za pierwsze 33 dni w roku kalendarzowym) oraz zasiłku(od 34 dnia niezdolności do pracy) i wynosi 100% podstawy wymiaru wynagrodzenia. Podstawę zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone u danego pracodawcy za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Te same zasady stosuje się do obliczania podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas choroby(art. 92 par. 2 K.p.).
Potwierdzenie ciąży
Dowodem stwierdzającym czasową niezdolność do pracy z powodu choroby jest zaświadczenie lekarskie wystawione na formularzu ZUS ZLA. Zaświadczenie to może zawierać informacje mające wpływ na wysokość świadczenia chorobowego. W przypadku ciąży jest to kod – B. Zgodnie z art. 57 ustawy zasiłkowej ubezpieczona ma prawo żądać, aby nie umieszano tego kodu na zaświadczeniu lekarskim. Dowodem dokumentującym prawo do zasiłku w wysokości 100% jest odrębne zaświadczenie lekarskie o ciąży.
Stosowna informacja jest również niezbędna do wypłaty zasiłku ponad podstawowy wymiar 182 dni(okres zasiłkowy w trakcie ciąży wynosi 270 dni).
Przykład
Ubezpieczona dostarczyła zwolnienie lekarskie za okres 15 dni. Oświadczyła również, że jest w ciąży i należy jej się wynagrodzenie w wysokości 100% za czas choroby. Na druku ZUS ZLA brak jest informacji o ciąży , nie ma również odrębnego zaświadczenia lekarza o ciąży.
W tej sytuacji pracownica ma prawo do 80% wynagrodzenia, chyba, że u danego pracodawcy obowiązuje wyższe wynagrodzenie z tytułu choroby.
Jeżeli ubezpieczona dostarczy zaświadczenie wskazujące na potwierdzenie ciąży( albo lekarz skoryguje aktualne zwolnienie), to pracodawca ma obowiązek wypłaty wyrównania świadczenia chorobowego.
