Ustawodawca określił specjalny tryb amortyzacji od środków trwałych wykorzystywanych sezonowo określony w art. 22h ust.1 ptk. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym artykułem odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w okresie ich wykorzystywania.
Wysokość miesięcznego odpisu amortyzacyjnego ustala się przy zastosowaniu jednej z poniższych metod:
-
przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie,
-
przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez 12 miesięcy w roku.
Przykład
Działalność gospodarcza polega na wynajmie domu w miesiącach od czerwca do września. Środkiem trwałym jest budynek mieszkalny o wartości początkowej 200 000 zł. Roczna stawka amortyzacyjna wynosi 1,5%.
Amortyzacja budynku
I metoda
(200 000 zł x 1,5%) : 4 m-ce = 750 zł - miesięczny odpis amortyzacyjny
750 zł x 4 m-ce = 3 000 zł – kwota odpisów w sezonie zaliczona do kosztów
II metoda
(200 000 zł x 1,5%) : 12 m-cy = 250 zł
250 zł x 4 m-ce = 1 000 zł – kwota odpisów w sezonie zaliczona do kosztów
W pierwszej metodzie roczna kwota odpisów zaliczona do kosztów jest wyższa niż w drugiej metodzie. Druga metoda wydłuża okres amortyzacji.
